History van Fudoshin ryu

Op deze pagina worden de stijlen besproken die verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van Fudoshin ryu.
Zeker de traditionele jujutsu invloeden zijn soms honderden jaren oud en hebben hun ontstaan gevonden op slagvelden.
Wel is het zo dat door de eeuwen heen jujutsu ook is veranderd.
We bevinden ons simpelweg niet meer op een slagveld, waardoor elke traditionele Ryu in principe aanpassingen heeft ondergaan.

• Motobu udun Ti (TOIDE)

Toide is een traditionele grappling vorm uit Okinawa.
De technieken zijn close-combat en uitermate geschikt voor zelfverdediging onder alle omstandigheden.
Motobu udun Ti is een creatie van Grootmeester Seikichi Uehara, die les gaf tot zijn honderdste jaar.
Het is jarenlang in zeer kleine kring beoefend en werd zeldzaam gedemonstreerd aan het publiek.
De technieken vertrouwen niet op kracht en de grootte van de beoefenaar, maar eerder op een gevoel van timing, afstand en het vermogen om de techniek vloeiend en ontspannen uit te voeren.
Meest kenmerkend in Toide is het verdraaien en op slot zetten van de kleine gewrichten, met name de vingers.

Seikichi Uehara

 

• Daito ryu / Saigo ryu Aiki-jujutsu

Aiki-jujutsu is een zeer verfijnde en hogere vorm van jujutsu.
De typische kenmerken zijn verdraaiingen van gewrichten en mobilisatie technieken.
Bij uitvoer van de technieken ligt de nadruk niet zozeer op fysieke kracht, maar meer op de correcte uitvoer daarvan.
Men gaat er vanuit dat aiki-jujutsu is ontstaan binnen de Keizerlijke Seiwa familie die regeerde van 858 tot 876 na Christus.
Het systeem zou grotendeels uitgewerkt zijn door Shinra Saburo Minamoto no Yoshimitsu; een Samurai commandant uit de elfde eeuw.
Het bizarre aan deze krijgsheer was dat hij rondhing op slagvelden en executie plaatsen om de gedode soldaten en veroordeelde gevangenen te bestuderen of zelfs geheel te ontleden.
Hij hoopte daarmee te ontdekken welke slagen, grepen, en klemmen het meest effect hadden en waarom dat zo was.
Het aiki-jujutsu bestaat uit twee stromingen, het Daito ryu en het Saigo ryu.
Daito ryu is bekend geworden bij het grote publiek in de persoon van Sokaku Takeda(1860-1943).
Het verhaal over aiki-jujutsu is niet compleet zonder de rol van Tanomo Saigo(1830-1903) te vermelden.
Tanomo Saigo was de laatste Karo van de Aizu han.
Hij was expert in Oshiki Uchi en aiki-jujutsu.
Zijn onderricht had hij ontvangen van Soemon Takeda(1758-1853), die een systeem onderwees dat Aiki-In-Yo-Ho werd genoemd.

Tanomo Saigo

• Yoshin Ryu Jujutsu

Het exacte ontstaan van Yoshin ryu is geschiedkundig niet geheel duidelijk maarzeer waarschijnlijk is dat het omstreeks 1723 geweest moet zijn.
Men neemt aan dat de Japanse geneesheer Akiyama Yoshitoki in China de kunst leerde van het wapenloze gevecht maar hij stelde vast dat een effectieve uitvoering van de technieken teveel lichaamskracht vergde.
In Japan teruggekeerd zonderde hij zich af op een berg om daarover te gaan mediteren.
Op een winterdag bij sterke sneeuwval keek hij naar een kersenboom en een wilg.
Terwijl de starre takken van de kersenboom braken, boog de wilg zijn takken soepel en bleef ongedeerd.
Door deze waarneming trok hij zich terug in de Tenmango tempel en ontwikkelde aldaar 103 technieken voor zelfverdediging.
Hij noemde zijn methode Yoshin ryu.
Deze methode berust op het principe: meegeven om te overwinnen.

Akiyama Yoshitoki

 

• Ju-no Kempo (Okinawa vuist stijl)

Volgens bepaalde legendes is Ju-no Kempo oorspronkelijk ontstaan uit het ChineseChuan-Fa.
Door handelsovereenkomsten tussen China en Okinawa werdensommige stijlen naar Okinawa overgebracht.
Daar ontwikkelde men zich o.a in het bekwamen van vuist vechten. Ju-no Kempo is een orthodoxe vorm hiervan.
Het combineert open hand slagen en lage trappen met traditionele jujutsu technieken zoals worpen, klemmen en verwurgingen.
De afweer en atemi technieken komen voort uit ontspanning en worden geplaatst op zwakke delen van de aanvaller.
Typerend zijn korte snelle slagen die onophoudelijk worden afgevuurd.